Pieter van Gent

Peter van Gent, Pedro de Gante in het Spaans, werd rond 1480 geboren als Peeter van der Moere in Idegem en stierf in Mexico-stad op 19 april 1572. Deze franciscaanse monnik uit een klooster in Gent was als missionaris actief in Mexico.

In 1523 kwam hij samen met twee andere missionarisen aan in Mexico, dat twee jaar eerder door de Spanjaarden op de Azteken was veroverd. Hij stichtte de school van San José de los Naturales en liet een groot aantal kerken bouwen, waaronder een in Texcoco op een voormalige Azteekse tempel.

Om de Indianen effectief te bekeren, liet hij de zonen van inheemse leiders naar zich toebrengen om hen daarna af te zonderen en te onderwijzen over het christendom. Alleen de “goede leerlingen” mochten in contact komen met de buitenwereld. Zelf leerde hij de taal van de Azteken, Nahuatl, om ze in hun eigen taal te kunnen onderwijzen. Hij wierp zich op als beschermer van de Indianen tegen de wreedheid van de Spaanse conquistadores.

Volgens sommigen was hij een bastaardzoon van Maximiliaan I van het Heilige Roomse Rijk.

Gedenkplaat op linker zijkant van "oud" justitiepaleis te Gent.